Մեր քաղաքական թիմն այլ ճանապարհ չունի: Մենք պարտավոր ենք դա անել:

Մեր զրուցակիցն է Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ, Հովհաննես Թումանյանի թանգարանի տնօրեն Նարինե Թուխիկյանը:

Տիկին Թուխիկյան, ինչպե՞ս եք գնահատում կառավարությանպաշտոնական նախագիծը օպտիմալացման հետ կապված։ Ըստ այդնախագծի՝ Կրթության և գիտության նախարարությանն են միացվումմշակույթի և սպորտի նախարարությունները։ Կարո՞ղ է արդյոք այսքաննախարարությունների միավորումը անգամ լավագույն ցանկությանդեպքում լավ աշխատել։

Այն, որ պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար խիստ անհրաժեշտ է լայնահուն օպտիմալացման գործընթաց սկսել, աներկբա է: Այս ասելով` բնավ նկատի չունեմ միայն կամ սոսկ աշխատուժի կրճատումը: Հատկապես, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ օպտիմալացումը կարող է որոշակի ոլորտներում բերել նաև աշխատատեղերի ավելացման: Հարցը արդյունավետ աշխատանքի, աշխատանքի որակի և մրցունակության մասին է: Մենք դանդաղ ենք առաջ շարժվում: Կառավարման առումով շատ բաներ մնացել են նախորդ կարգերից, երբ աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքը շատ դեպքերում ինքնապատակ էր, ոչ առանձնապես պահանջ կար, ոչ էլ վերահսկողություն և արդյունքի գնահատում: Ի պաշտոնե ես աշխատանքի համար ինձ դիմած շատ ու շատ անձանցից լսել եմ հետևյալ արտահայտությունը՝ «էնքան որ տնից դուրս գամ»: Բնականաբար, բանակցություններն ընդհատվել են անմիջապես: Սա ինձ համար վայրենություն է: Բայց նման մտայնությամբ, ցավոք, շատերն են պաշտոնավորում Հայաստանում:

Օպտիմալացումը ենթադրում է նախևառաջ մարդկային ռեսուրսի՝ մարդուժի հստակ գնահատում: Աշխարհը վաղուց ընթանում է այս ճանապարհով՝ գնահատելով աշխատելու և արդյունք տալու ունակությունն ու կարողությունը, բայց որ ամենակարևորն է՝ ցկյանս գիտելիք ձեռք բերելու կարևորության գիտակցումը: Ընդհանրապես, գործատուն պետք է մտածի իր կառույցի առաջխաղացման մասին: Դուք չեք տեսնի մասնավոր մի հիմնարկ, որի սեփականատերը հանդուրժի ավելորդ ստորաբաժանում իր համակարգում, նաև անարդյունավետ աշխատակցի: Դա մենք նորմալ ենք համարում, բայց, չգիտես ինչու, ընդվզում ենք, երբ այս պահանջը դնում է պետական մարմինը: Իհարկե, այստեղ չափազանց կարևոր է սոցիալական արդարության հարցը:

Ինչ վերաբերում է ԿԳ-ի, Մշակույթի և Սպորտի նախարարությունների միախառնմանը, ապա, եթե հիշում եք, մինչև մի քանի տարի առաջ  վերջին երկուսը միաձույլ էին: Հարցը հավանաբար ԿԳ-ի մասին է: Եթե անկեղծ լինենք, հոգևոր առումով կրթությունը և մշակույթը անքակտելի հասկացություններ են: Եվ ինձ համար տրամաբանական է, որ գերատեսչությունը մեկը լինի, բայց այստեղ մտավախությունը աշխատանքի հսկայական ծավալի մասին է: Կարծում եմ, որ նախարարը, որ պետք է կառավարի այս չափազանց նուրբ և ռազմավարական նշանակության կառույցը, կունենա ողջամիտ թվով ոլորտային տեղակալներ:

Ընդհանրապեսինչպե՞ս եք գնահատում այնոր մշակույթինախարարություն այլևս չի լինի։ Իսկապես այդ նախարարությունըմիավորելու անհրաժեշտություն կա՞ր։ Ի՞նչն էըստ Ձեզթաքնված այսմիավորումների հիմքումգերատեսչությունների՝ տարիների վատ ևանարդյունավետ աշխատա՞նքը։

Ես տասը տարուց ավել ղեկավարել եմ Մշակույթի նախարարության ենթակայությամբ հիմնարկ և առանց տատանվելու կասեմ, որ այն, ինչին հասել է մեր թանգարանը, հասել է բացառապես մեր հայեցակարգի, աշխատակազմի նպատակադրումների, տեսլականի, երազանքների և դրանց հասնելու համար մշակած ալգորիթմերի շնորհիվ: Ես միշտ ասել եմ, որ կառավարությունը, ի դեմս նախարարության, պետք է ստանձնի գլոբալ և ֆունդամենտալ հարցերի լուծումը, պատասխանատվություն ունենա մշակութային-հոգևոր արժեքների (նյութական և ոչ նյութական) պահպանման և տարածման համար, ապահովի աշխատողների սոցիալական արժանապատիվ կեցությունը: Մնացած հարցերը իր լուծելիքը չեն, այլ հաստատությունների տնօրենների, ովքեր պետք է կառավարեն իրենց վստահված կառույցը ստեղծարարությամբ:

Տիկին Թուխիկյանառաջիկայում Ձեզ կտեսնենք օրենսդիրում։Որքանո՞վըստ Ձեզձեր քաղաքական թիմը կկարողանա արդարացնելմարդկանց սպասումները։ Որքանո՞վ խորհրդարանում կգործիզսպումներիհակակշիռների մեխանիզմը։

Մեր քաղաքական թիմն այլ ճանապարհ չունի: Մենք պարտավոր ենք դա անել:

2018թվականն ինչպե՞ս եք ավարտում և ի՞նչ սպասելիքներ ունեք 2019-ից։

2018թ. մեր հասարակության մեծ հաղթանակների տարի էր: Այն, չեմ վախենա ասել, դարակազմիկ էր: 2019-ը  օրնիբուն աշխատանքի, հստակ արդյունքների ամրագրման տարի է լինելու:

lragir.am

(Visited 68 times, 1 visits today)